سالكى خالص ، رزمنده‌اى پر توان ، جهادگرى با قدرت ، زاهدى وارسته ، عابدى مقبول و مناجات كننده‌اى در شب و متضرّعى در سحر و مستغفرى در سجده وشيرى در ميدان نبرد به وجود مىآورد . عرفان ، جوهرهء حيات انسانى ، صراط مستقيم الهى ، حرارت روحى ، عشق درونى و گرم‌ترين شعلهء محبّت آدمى به خداى جهان آفرين است . عرفان ، راه خدا ، مسلك انبيا ، مايهء جان اوليا ، طريق اصفيا و مدرسهء پر قدرت معصومين عليهم السلام است . عرفان ، به معناى شهود عظمت حق تعالى ، از طريق بينايى دل است و اين بينايى محصول معرفت انسان به حضرت حق مىباشد و اين معرفت جز از طريق شناخت انبيا و قرآن و امامان عليهم السلام و پيروى از آنان به دست نمىآيد و عبادت بدون حال عرفانى و تضرّع و انابه و توبه و زارى ، ارزش چندانى ندارد . عرفان ، حقيقت عبادت ، خشوع و خضوع و شكستگى و نياز است كه از شهود عظمت حق تعالى بر دل ظاهر مىشود و اين چنين سعادت موقوف بر محبّت است و ظهور محبّت موقوف بر متابعت سيّد اوّلين و آخرين عليه من الصلوات اتمها و من التحيّات ايمنها و متابعت موقوف بر دانستن طريق متابعت ، پس به ضرورت ، ملازمت علمه كه وارثان دينىاند « 1 » . عرفان ، زدودن حكومت و محبّت ما سوى اللّه از قلب و هر محبّت و كششى را تابع عشق حق قرار دادن و نيز آراسته شدن اعضا و جوارح به اعمال مورد رضايت اللّه و زيور گرفتن جان از اخلاق الهى است . عرفان ، آزادى از خودپرستى ، رهايى از اسارت ماديّت و مقيّد شدن به قيد

--> ( 1 ) - رشحات : 2 / 628 .